تا از ره و رسم عقل بيرون نشوى * يك‌ذره از آنچه هستى افزون نشوى يك لمعه ز روى ليليت بنمايم * عاقل باشم اگر تو مجنون نشوى 444 بسحق شيرازى نامش شيخ ابو اسحاق معروف به اطعمه است مردى كامل و فاضل بوده و معاصر جناب شاه نعمة اللّه كرمانى است و ارادت به سيد داشته و گاهى مصارع غزليات شاه نعمة اللّه و غالبا مصارع خواجه حافظ را در تعريف اطعمه تضمين مىفرموده است چنان كه وقتى شاه نعمة اللّه گفته بود نظم : گوهر بحر بىكران ماييم * گاه موجيم و گاه درياييم ما بدان آمديم در دنيا * كه خدا را به خلق بنماييم وى گفته است : رشتهء لاك معرفت ماييم * گه خميريم و گاه بغراييم ما از آن آمديم در مطبخ * كه به ماهيچه قليه بنماييم سيد قبل از ملاقات چون جمعى را بديد كه وى نيز در آن ميان بود روى به وى كرده گفت رشتهء لاك معرفت شماييد بو اسحاق گفت چون ما نمىتوانيم از اللّه گفت از نعمة اللّه مىگوييم . على الجمله از اشعار شيخ ابو اسحاق اين چند بيت نوشته شد : غزليات مگر كه شمع مزعفر درآمد از در ما * كه برفروخت از آن سفرهء محقر ما هريسه گفت به روغن كه مىرسيم به كام * كنون كه سايهء نان اوفتاد بر سر ما